Pin it?

Via verschillende kanalen kwam Pinterest onlangs op mijn pad. Kortgezegd: een prikbord voor je favoriete afbeeldingen; een schetsboek voor je favoriete plaatjes. In eerste instantie was het ViewPR die mij erop wees via een report van de New York Fashion Week. Een geweldige weergave van internationale fashion shows, alle highlights visueel op een prikbord.

Als Manager Communications voor Design Academy Eindhoven legde ik direct de connectie met onze ‘shows’. Jaarlijks organiseren wij de Graduation Show. Hierbij toont de academie de eindexamenprojecten van alle bachelors en masters. Vaak prachtig visueel werk dat doorgaans via onze website of catalogus gepubliceerd wordt. Maar waarom onszelf beperken? Okay, je hoeft niet in te zetten op álle social media tools die voorbij komen, maar juist in een wereld van design, objecten en visualisaties zag ik een mogelijkheid voor Pinterest. Een Graduation moodboard? Design events online gepubliceerd alsof je er middenin staat? Behalve dat je goed moet nadenken over het moment waarop je naar buiten wilt treden, zie ik vooralsnog weinig obstakels.

Bovendien is Pinterest in snelle stijger in social media land volgens Hitwise (resource internet usage & search V.S. & Canada). Het aantal bezoekers in de V.S. steeg onlangs in drie weken tijd van 10 naar 17 miljoen waardoor de site op nummer 60 van de meest bezochte sites in de VS terecht kwam. Volgens Time magazine behoort het tot de 50 beste websites van 2011.

Het gesprek over deze online tool is actueel onder de Nederlandse early adaptors. Wachten tot de massa het omarmt? Dat is niet per definitie mijn werkwijze. Bovendien begeef ik mij binnen de academie in een soort niche van vormgeving waar juist nieuwe initiatieven omarmd worden.

Overigens is het idee achter Pinterest niet nieuw. Er zijn al verschillende Nederlandse en buitenlandse initiatieven met prikborden/moodboards voor individuen en bedrijven. Maar ik krijg toch het idee dat Pinterest de universele taal gaat worden. Enerzijds vanwege de connectiviteit met andere social media anderzijds vanwege de zichtbaarheid ervan binnen google. Traffic op je Pinterest pagina is een goede boost voor je google ranking. Deze traffic ontstaat doordat de afbeeldingen die de ‘Pinterest people’ pinnen de oorspronkelijke bron behouden (bijvoorbeeld een verwijzing naar jouw blog of website).

Maar, ik ben er heilig van overtuigd: no content just for the sake of content. Als een visueel prikbord niet van toegevoegde waarde is voor je organisatie of persoonlijke behoeften en je het alleen gebruikt om traffic te boosten, gaat het niet werken. En dat geldt voor alle social media. Immers, posten om het posten leidt in de meeste gevallen tot een eenzaam bestaan.

Voor wat betreft Pinterest zal ik eerst mijn eigen prikbord organiseren, mits ik relevante content heb. Voor Design Academy Eindhoven is dat geen vraag. In die omgeving is het eerder een kwestie van zoeken naar tijd, toewijding en ambassadeurschap. En aangezien het fundament moet staan voordat je kunt bouwen, blijft het in die omgeving nog even low key.

Tags:beeld, communicatie, design, fashion, mensen, online, share, social media

Uit je comfortzone

“De steek-je-nek-niet-uit pessimisten van de wereld brengen nooit erg veel tot stand.
Omdat ze geen heldere en objectieve kijk hebben op hun eigen capaciteiten.
En omdat ze die niet genoeg durven aan te spreken om ook maar het kleinste beetje risico te nemen.”

Tao van Poeh, Benjamin Hoff

Tags:leven

Genoegen met goed genoeg

Maak jij keuzes die redelijk zijn en voldoen aan het grootste deel van je behoeften op dat moment  of ga je op onderzoek uit en probeer je alle details en opties boven te halen om tot de ultieme keuze te komen? Dat onderwerp werd jaren geleden (2005) al aangehaald door de Amerikaanse psycholoog Barry Schwartz. Volgens hem kun je het beste keuzes maken op de wijze zoals de eerste ‘snelle’ groep dit doet. Immers, mensen die de perfecte keuze willen maken, frustreren zichzelf. Het resultaat is dat je geen keuze meer maakt, de verkeerde keuze of – bij een juiste keuze – je jezelf toch blijft afvragen of het goed was.

Lucifers
Ik weet uit ervaring dat de mensen die genoegen nemen met ‘goed genoeg’ (ikzelf inclusief) tevreden zijn met de keuzes die zij maken. En inderdaad, ik weet ook dat mensen die tot in detail alles blijven onderzoeken buitengewoon veel tijd kwijt zijn aan het maken van keuzes en dat het bovendien nooit goed genoeg is. Ik realiseer me dat je zo’n uitputtende manier van kiezen niet zomaar kunt veranderen. Echter, ook deze mensen maken soms makkelijke, snelle keuzes. Over sommige dingen, zoals Schwartz zelf ook opmerkte, hoef je nu eenmaal niet lang na te denken. Ga jij op zoek naar de beste lucifers? Ben jij uren bezig met het selecteren van het beste boterhamzakje? Nee dus. Okay, zo’n keuze is natuurlijk minder gewichtig dan de keuze voor een nieuwe laptop. Echter, het is nu juist de kunst om deze wijze van eenvoudig kiezen wat vaker toe te passen op de momenten dat je complexere keuzes moet maken. Dan zou het leven voor de perfectionisten makkelijker maken.

Voor mij – als snelle kiezer -  is het eenvoudig. Laatst kocht ik mijn nieuwe netbook. Vereisten: klein, licht, subtiele vormgeving, goedkoop, duurzaam. Na circa twee uur online onderzoek en twee fllitsbezoeken aan een elektronicawarenhuis maakte ik mijn keuze. Een Asus netbook. Voldaan en tevreden over mijn keuze ging ik naar huis. Nu ontstond er op dat moment een tegenstrijdig resultaat: de keuze bleek niet goed te zijn. Zelfs niet goed genoeg…
Was ik te snel gegaan? Nee en ja. De keuze was prima, ik had echter één vereiste vergeten mee te nemen in mijn quickscan. Ik kon dit echter pas weten – het feit dat ik dit element vergeten was – na mijn aankoop. Namelijk: comfortabel toetsenbord. Toen ik begonnen was met de eerste lange teksten, bleken de letters te haperen. Dat had ik nooit ter plekke in de winkel kunnen merken. Misschien in een online review, maar de tijd om een dergelijke review te vinden, was aan mij niet besteed. Resultaat: spoedritje naar warenhuis, langer typen op toetsenbord, check bij de deskundige ter plekke en nieuwe aanschaf geregeld. Een uur later was de nieuwe keuze (HP netbook) in huis en ik extreem tevreden. Immers, na kort onderzoek had ik een keuze gemaakt, slechts een element vergeten en dat binnen een uur hersteld.
Op nagenoeg vergelijkbare wijze heb ik mijn auto gekocht waaraan ik nog steeds erg veel plezier beleef. Zelfs mijn huis is op deze wijze gekocht. Daardoor heb ik zeeën van tijd over om blogs zoals deze te typen (en ja, daar word ik gek genoeg gelukkig van).

Stress
Nu wil ik niet zomaar beweren dat mensen die relatief veel tijd besteden aan de perfecte keuze minder gelukkig zijn, maar dan moet ik toch even verwijzen naar onze onderzoeker Schwarz. Hij heeft aangetoond dat de perfecte kiezers het zichzelf niet makkelijk maken met alle stress, onrust en wanhoop tot gevolg. In een wereld waarin we steeds meer keuzes hebben (vooral materieel) ben ik erg blij met mijn way of choice. Het wordt namelijk alleen maar moeilijker als je alles wilt onderzoeken. Dat is eenvoudigweg niet meer mogelijk, vooral wanneer je eigen leven complexer wordt (denkend aan een groter gezin, verhuizing of een crisissituatie). Dan is er geen tijd meer voor uitgebreid onderzoek en moet je snel schakelen. Goed genoeg wordt dan een groot goed.

Ik wil nog wel één eerlijke kanttekening maken. Want ik ben een snelle kiezer wanneer het materiële zaken betreft, maar de grote ‘sociale’ kwesties, dat is een ander verhaal. Denk aan werk, vrienden, familie, relaties. Dit zijn keuzes van een andere orde die je niet online kunt onderzoeken of even snel gaat testen. Nee, daarover kan ik dagen, weken, maanden nadenken. Misschien raadzaam om de ‘goed genoeg’ way of life ook hier te waarderen.

De paradox is wel dat ik perfectionistische kiezers ken die juist op de sociale kwesties snel schakelen en na hun keuze – zonder extreem veel onderzoek – zeer tevreden zijn. Je zou bijna denken dat zij meer onderzoekswaarde hechten aan materiële zaken dan aan emotionele zaken. Die gedachte leidt bij mij tot talloze vervolgvragen die ik nu niet wil en kan beantwoorden. Gelukkig maar. Immers, deze blogpost is voor mij nu goed genoeg…

Tags:emotie, keuze, leven, stress